Wat is een betere manier om kennis te maken met een commissie, dan door een beschrijving van een vergaderavond? We nemen jullie mee naar een willekeurige woensdagavond, bij een willekeurig TripCie lid thuis..

De klok slaat zes uur, de TripCie leden arriveren op bestemming. Gehuld in fancy cardigans, in hun handen een tas vol lekkernijen. De vergadertafel wordt klaargemaakt. Een overvloed aan delicatessen vult een al dan niet stabiele tafel. Kaas wordt gesneden, wijn wordt ingeschonken en bier en snacks worden geprezen. Als iedereen deze weldaad heeft laten inzinken, wordt de laptop erbij gepakt en de vergadering gaat van start.

De vergadering wordt geopend door onze ervaren tripper Lars, wat hem terecht de positie als voorzitter geeft.  “De vorige keer is het weer lekker uit de hand geëscaleerd. Ik ben bang dat het vanavond weer gaat gebeuren.” Lars is een echte liefhebber van rode wijn, terwijl hij ook nog de rode lijn van de vergadering aanhoudt. Zijn ongekend enthousiasme sleept ons er doorheen, of dit nou een lastig agendapunt is of een zwaar speciaalbiertje. Een echte rots in de branding, onze praeses; alhoewel zijn favoriete decadente accent sommige commissieleden flink op de zenuwen kan werken.

Lars vraagt zich af hoe het zit met de begroting. “Doelpunt!” Schreeuwt Marijn, onze penningmeester. Deze geliefde, carnavalvierende Brabander is liefhebber van een biertje, met een sterke voorkeur voor een Bav’ke of een ‘Juupke’. Die drinkt hij dan ook graag al staand op Die Gelbe Wand van zijn geliefde Borussia Dortmund. Daarnaast volgt deze knappe kop maar liefst twee masters. Met 95% betrouwbaarheid kunnen wij zeggen dat het voorgaande waar is. “De begroting is in orde, maar het zal afhangen van de culturele en educatieve activiteiten.”

“Ik heb al contact gehad met de universiteit daar. Bovendien is het vinden van een interessant instituut geen probleem!” zegt Stijn. Stijn houdt zich dit jaar bezig met educatie. Hij is een liefhebber van Grunneger Droge Worst. Zijn roots liggen dan ook in Groningen. Met zijn prachtige derrière beoordeelt hij de gang van zaken: “Dit geef ik vijf reeten,” zegt Stijn. De voorzitter gaat akkoord met vijf reeten; een zesde zou echter mooier zijn, maar goed.
Jorijn houdt zich dit jaar bezig met de culturele activiteiten op onze bestemming. “Telt een kinderboerderij ook? Ik wil wel wat geitjes zien,” zegt Jorijn. Van alle kazen vindt zij uiteraard de geitenkaas het lekkerst. Momenteel ambieert zij een carrière in de kaasmakerij, om mensenkaas te ontwikkelen. Zij heeft zelfs al op marktplaats op moedermelk geboden! De voorzitter gaat verder met de vergadering, en zegt dat hij blij is met deze toewijding en wilskracht.

Het intermezzo breekt aan. Lars bekijkt de lijst met strafadjes. De lijst is nagenoeg leeg. “Maakt mij niet uit, we doen een collectieve ad. REURING, REURING!” schreeuwt de voorzitter.

“Na zdrowie!” klinkt het als Sofie haar glas heft. Hier komt haar Poolse achtergrond meteen naar voren. Naast haar enthousiasme dat ze altijd weet over te brengen, kunnen we ook zeker wat leren van de vele recepten die ze van haar moeder heeft geleerd en waar ze dan ook vol lof over spreekt. Wat Sofie nog meer kenmerkt is dat ze geen groot fan van sporten is, maar wonderbaarlijk genoeg toch elke woensdagochtend in het zwembad te vinden is en zaterdagochtend op de ijsbaan. Nadat Lars het twee jaar van haar was, zal Sofie nu als secretaris de rechterhand van Lars zijn.

De Trip hoeft dit jaar niet eens naar een zonnige bestemming af te reizen om iedereen te voorzien van wat zonnestraaltjes, we hebben immers onze acquisiteur Jorinde! Als het aan Jorinde zelf ligt reizen we af naar de Spaanse costa’s of blijven we gewoon in Nederland. Nergens anders ter wereld vind je namelijk de delicatesse en tevens Jorinde’s lievelingseten: de frikandel. Wanneer Jorinde tijdens de vergadering niet spreekt over haar voorliefde voor frikadellen verblijdt ze de overige TripCie leden met verhalen over haar kat genaamd Plinius.

De voorzitter vindt het wel welletjes en eindigt de vergadering.